Het verschil tussen mensen die vaak picknicken en mensen die één keer per jaar picknicken is geen enthousiasme, het is activeringsenergie. Als een picknick samenstellen een uur zoeken naar de kurkentrekker kost, gebeurt het twee keer per zomer. Als de set altijd klaarstaat, wordt “mooie avond” gewoon “pak de tas” en gebeurt het elke week. Picknickessentials zijn dus eigenlijk een ontwerpprobleem van een vaste set.
De vaste set (woont in de tote)
- De deken: platgeweven, 130×180, altijd opgerold bovenop (hem kiezen)
- Twee echte glazen gewikkeld in de servetten, een snijplank, één goed mes
- Kurkentrekker en flesopener: het item waarvan de afwezigheid meer picknicks heeft beëindigd dan regen
- Vochtige doekjes, handgel, een plat opvouwbaar afvalzakje
- Zout, een minifles olijfolie, lucifers: het trio dat alles beter maakt
De verse laag (een kwartier boodschappen of een greep uit de koelkast)
Eten om in elkaar te zetten, nooit om te koken: brood met structuur, twee kazen (één harde, één interessante), iets gedroogds, fruit dat tegen reizen kan (druiven, steenvruchten), olijven, chocola die niet lijdt, water plus de fles van de avond. De strandvariant heeft zijn eigen leer (hier); het romantische inzetrooster staat bij ideeën voor een picknickdate.
Waarom de verpakking het systeem is
De set overleeft alleen als hij een thuis heeft: één canvas tote van 400 g/m², ingepakt, in de gangkast of kofferbak (de versie met het kofferbaksysteem). Aanvullen gebeurt bij het uitpakken: glazen afwassen, doekjes bijvullen, de deken opnieuw oprollen, zodat paraat de ruststand is. Een kwartier van impuls tot gras. Die frequentie, niet één spectaculaire picknick, is de echte luxe.
